WAARDERING HO MAAR
Deze tekst stond afgelopen zaterdag in de krant bij een artikel over de gemeenteraadsleden.
Zijn we al robots? Zonder gevoel geworden doordat we elkaar te weinig in de ogen zien en spreken?
Net komt er een bericht voorbij dat een cda’er met de dood bedreigt wordt na kritiek op krakers. Animo voor de gemeenteraad is er weinig, elke partij heeft er mee te maken, verenigingen ook, men is erg druk, werkdruk, gezin en als je je dan met passie voor je gemeente wilt inzetten krijg je vaak met scheldkanonnades te maken en kritiek. Dan gaat de lol er wel vanaf. De landelijke partijen hebben er iets minders last van. De gemeenteraad kan, voor wie het ambieert een opstapje zijn naar landelijke politiek, dus een carrière move.
Lokale partijen hebben het extra moeilijk, die krijgen geen subsidie, beginnende partijen moeten gewoon alles uit eigen zak betalen, dat doe je niet als je geen passie hebt, idealisme is misschien ook wel aan de orde, de (lokale) wereld willen verbeteren, je ervoor in willen zetten zonder er iets aan te willen verdienen en ook geen behoefte meer hebben aan een carrière.
Voor het Zaandamse raadslid, Rot, neem ik mijn petje af, ze heeft enorm veel modder over zich heen gehad via de (vaak anonieme) social media. En toch gaat ze door. Ze heeft wel bereikt dat het daar heersende probleem op de kaart is gezet. De verkiezingen komen er weer aan, het bashen, modder gooien en beschadigen is alweer begonnen. Wat als er straks niemand meer wil? Wordt daar wel eens over nagedacht?
Hoe serieus neemt DH de gemeenteraad? De minister van binnenlandse zaken heeft gezegd kritiek hoort erbij maar intimidatie is volstrekt onacceptabel. Net als geweld tegen zorgverleners en handhavers.
Beseft men wel dat er een verschuiving van taken heeft plaatsgevonden van landelijk naar gemeentelijk ondanks dat er overal op bezuinigt moet worden, dus ook met minder menskracht? Ook het raadswerk zal hierdoor nog zwaarder worden in de toekomst.
Empathie is waar het omgaat, je kunnen/willen verplaatsen in een ander, zelf heb ik dat geleerd tijdens mijn arbeidzame leven, 17 verschillende nationaliteiten, culturen, gewoontes en interpretaties, dan krijg je respect, begrip voor, en vertrouwen in al die verschillen, je sluit geen mensen uit, en je gooit de deur niet dicht, hooguit tijdelijk, als afkoel periode, nooit voorgoed. Je neemt de moeite je te verplaatsen in de ander, waarom zegt of doet ie zus of zo, zeker als je zijn levensgeschiedenis niet kent. Wel je principes trouw blijven maar blijven praten, vertrouwen dat wat je gemeenschappelijk beoogt de verschillen die er natuurlijk ook zijn het contact niet zullen beschadigen.
Het is een complexe wereld en er is veel verwarring. Interesse voor en vertrouwen in politiek is nog nooit zo laag geweest. Wat en wie moet je nog geloven? Nepnieuws, alles is kwestie van interpretatie.
Politieke partijen zouden het goede voorbeeld moeten geven niet met modder gooien of personen zwart maken, zoals gebeurd is met Pim Fortuyn en Thierry Baudet die nu ook van alles voor de voeten geworpen krijgt. Vrije meningsuiting, democratie is wat we allen willen toch?
Wie zonder zonden is werpe de eerste steen, normen en waarden.
Niet alleen voor de eigen clan/partij vechten, maar naar het geheel kijken en samenwerken en luisteren naar elkaar en vooral naar de burgers.
Dan komt geloof in de politiek langzaam terug en komt de versplintering tot staan.
FORZA! MAASSLUIS Is een partij onafhankelijk van het landelijk gekonkel en plaatst slechts het belang van MAASSLUIS en haar inwoners voorop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *